Ekologiczne systemy grzewcze Paradigma

Polskie Przedstawicielstwo Paradigma-Duel

System

Solarna instalacja grzewcza,

w której zamiast glikolu

płynie czysta woda

Ta prosta koncepcja przynosi wiele korzyści i rozwiązuje wszystkie problemy instalacji glikolowych

Nigdy więcej kosztów wymiany i utylizacji glikolu! […]

Koszt płynu solarnego

Przeciętna domowa instalacja solarna mieści od 20 do 40 litrów płynu solarnego. Jednorazowe napełnienie obiegu może więc kosztować od około 200,- do 1000,- PLN w zależności od gatunku mieszanki glikolowej. Płyn należy wymienić w terminie zalecanym przez producenta systemu lub wcześniej w oparciu o wynik corocznych badań odporności na zamarzanie. W praktyce może to być co 2 do 10 lat.

Wydajność większa prawie o 15% […]

Ciepło właściwe

Woda może przenieść znacznie więcej ciepła niż glikol w tej samej objętości. Wydajność kolektorów badana jest z wykorzystaniem wody w obiegu solarnym.
Tak więc rzeczywista wydajność w obiegu glikolowym musi różnić się od podanej w certyfikacie.

TemperaturaL

Oszczędność energii elektrycznej, kosztów pomp, armatury regulacyjnej […]

Lepkość

Woda ma korzystniejsze właściwości fizyczne np. lepkość w różnych temperaturach. Zbliżony do laminarnego przepływ glikolu wymusza stosowanie 3 razy większych wymienników ciepła w porównaniu do wody. Jednak w przypadku wody i ogrzewania zwykle można z wymienników całkiem zrezygnować

Żadnych problemów z nadmiarem ciepła w lecie, żadnej degradacji płynu solarnego […]

Gwarancja trwałości płynu

Wodę można wielokrotnie bez negatywnych konsekwencji odparowywać w przeciwieństwie do glikolu, który rozkłada sie w temperaturach wyższych niż 150-160 C. Produkty rozkładu mają destrukcyjny wpływ na całą instalację solarną.

Magazyny ciepła mogą być mniejsze i tańsze, a czasem nawet wyeliminowane […]

Mniejsze magazyny ciepła

Dzięki odporności systemu na stagnację termiczną, czyli stan braku odbioru ciepła z kolektorów, można projektował bufory wg potrzeb użytkownika, a nie wymagań ochrony kolektorów. Jednocześnie, w sposób naturalny zagwarantowane jest ładowanie warstwowe

Kolektory mogą być podłączone bez wymiennika ciepła, tak jak drugi kocioł […]

Wymiennik ciepła

Kolektory mogą być podłączone równolegle do głównego źródła ciepła nawet bez wymiennika. Jeśli jednak wymiennik jest niezbędny to może być nawet trzykrotnie mniejszy niż w układzie glikolowym

Czysta woda w obiegu solarnym

to znakomite uproszczenie i usprawnienie układów hydraulicznych

<<
>>



Obieg solarny podłączony tak jak dodatkowy kocioł

Dolna wężownica staje się zbędna

Do wspomagania CO wystarczy prosty zawór przełączający

Zbiornik buforowy nie jest niezbędny

Zbiornik buforowy bez wężownicy i wymiennika zewnętrznego

Gwarantowane warstwowe ładowanie

Można zasilać nawet mały zbiornik kotła stojącego

Można wyeliminować straty rozruchowe kotła, podłączając go jako bufor

Pole kolektorów bez odpowietrzników, regulatorów przepływu, zaworów itp

Układ wodny vs. glikolowy

Różnice wyraźnie widoczne

Ochrona przed zamarzaniem i przegrzaniem

Najczęściej zadawane pytania

Prosta i skuteczna ochrona przed zamarzaniem

W zależności od temperatury zewnętrznej, w razie potrzeby, do obiegu solarnego dostarczane są niewielkie ilości ciepła ze zbiornika. W tym celu wystarczająca jest zazwyczaj krótka praca pompy w dłuższych odstępach czasu. Ciepło pochodzi z dolnej części zbiornika, z obszaru składowania o niskiej temperaturze, która nie jest przydatna dla układu grzewczego. Aktywna ochrona przed zamarzaniem jest zaprojektowana tak, by na wylocie kolektora utrzymać temperaturę ok. 5° C . W skali roku, AquaSystem potrzebuje około 0,5-3% energii zgromadzonej w ciągu dnia do skutecznej ochrony w nocy. W dzień, kolektory próżniowo-rurowe nie wymagają żadnej ochrony.

Obraz 1. Podstawowa koncepcja aktywnej ochrony przed zamarzanie

Poniższy wykres pokazuje przykład ochrony przed zamarzaniem w działaniu na jednej z wielkopowierzchniowych instalacji solarnych. Gdy spojrzymy na temperaturę na wylocie z kolektora, regularne skoki będą następować po kilku sekundach trwałych okresów pracy pomp solarnych. Po okresie schładzania funkcja ochrony przed zamarzaniem tak steruje temperaturą na wylocie z kolektora, by utrzymać ją na minimalnym poziomie około 5° C.

Obraz 2. Przebieg temperatur na wejściu i wyjściu z kolektora oraz zbiornika w trybie ochrony przed zamarzaniem. Instalacja w firmie Festo (Esslingen), służąca do ogrzewania w zimie i chłodzenia w lecie. Źródło: Paradigma DE

Wykorzystanie wody jako nośnika ciepła jest użyteczne w zagrożonych mrozem obszarach klimatycznych tylko przy zastosowaniu bardzo dobrych kolektorów próżniowo-rurowych. W przypadku kolektorów płaskich współczynniki strat ciepła są zdecydowanie zbyt wysokie. Nawet w przypadku dobrych kolektorów próżniowych w klimacie umiarkowanym takim jak Niemcy lub Polska, ze zbyt prostym algorytmem przeciw zamarzaniu, nie osiągniemy dobrej odporności na mróz i musimy zaakceptować wysokie straty ciepła. Jedynie kombinacja bardzo dobrych kolektorów próżniowych CPC z inteligentną aktywną ochroną przeciw zamarzaniu przynosi dodatkowo, oprócz korzyści opisanych powyżej, także zaletę energetyczną. Jeśli ciepło słoneczne nie zostanie pobrane, pompy obiegu solarnego wyłączą się i woda w kolektorach zacznie szybko wrzeć. Para wodna rozszerza się do magazynu buforowego i ponownie tam kondensuje. Podczas tego przejścia układu słonecznego w stagnację, kondensująca para dodatkowo ogrzewa bufory o kilka stopni K.

1. Procedura i warunki brzegowe

Wiarygodne i dokładne ustalenia dotyczące ilości wymaganej energii do ochrony przed zamarzaniem
instalacji solarnych możliwe są jedynie przez szczegółowe i dokładne symulacje komputerowe w określonych warunkach brzegowych.
Prowadzi się je w najpotężniejszym środowisku symulacyjnym ColSim. Dla potrzeb niniejszego opracowania wybrano miasto Würzburg,
którego warunki atmosferyczne uznawane są za średnie dla Niemiec. Analizy dokonano w oparciu o obliczenia dla niżej wymienionych trzech różnych systemów solarnych:

Rodzaj systemu
Typ kolektora Medium Regulacja
Płaski o wysokiej wydajności glikol SystaSolar
CPC Star azzurro woda SystaSolar Aqua I
CPC Star azzurro woda SystaSolar Aqua II


 

W celu określenia nie tylko średniego, ale i skrajnych, minimalnych oraz maksymalnych potrzeb energetycznych procedury ochrony przed zamarzaniem,
wybrano trzy poniższe wielkości instalacji:

Wielkość instalacji i warunki klimatyczne
AquaSystem Długość zewnętrznych przewodów solarnych Warunki klimatyczne Miasto Mapy nasłonecznienia
Mały krótkie ciepło Freiburg
Średni średnie umiarkowanie Würzburg
Duży długie zimno Stötten
 

Warunki brzegowe symulacji bazowych częściowo spełniają warunki badania wydajności instalacji solarnych wg normy EN 12975 oraz Stiftung Warentest. Pozostałe warunki przyjęto zgodnie z praktyką i doświadczeniem.

2. Energetyczne porównanie systemów solarnych

Poniższa Tabela przedstawia wyniki jednorocznej symulacji wykonanej programem COLSIM dla różnych systemów solarnych
i najbardziej reprezentatywnej pod względem nasłonecznienia lokalizacji dla Niemiec: Würzburg

Różne systemy w jednakowych warunkach: Würzburg
Kolektor Powierzchnia Zbiornik Regulacja System
Płaski o wysokiej wydajności 5,00 m2 Sunny 300 SystaSolar     Glikol
CPC 21 Star azzurro 3,50 m2 Aqua 290 SystaSolar Aqua I   Aqua I  
CPC 21 Star azzurro 3,50 m2 Aqua 290 SystaSolar Aqua II Aqua II    
       
Kryterium Jednostka Aqua II Aqua I Glikol
Uzysk jednostkowy kolektorów [kWh/(m²a)] 559 553 367
Uzysk energii zmagazynowanej w zbiorniku [kWh/a] 1.630 1.622 1.495
Energia zużyta do ochrony przed zamarzaniem [kWh/a] 14 21 0
Energia zużyta przez pompę obiegową [kWh/a] 12 26 53

Każdy system glikolowy po mroźnej nocy najpierw musi mozolnie sam się rozgrzać,
podczas gdy AquaSystem od pierwszych promieni Słońca jest już blisko temperatury eksploatacyjnej. Energia do ochrony przed zamarzaniem
określana jest więc jako energia pobrana ze zbiornika, pomniejszona o zapas,
który rano przy wschodzie słońca jest dostępny w systemie

Większa energooszczędność ochrony przed zamarzaniem systemu Aqua II w porównaniu do systemu Aqua I jest wyraźnie zauważalna.
Zastosowanie systemu Aqua II przynosi znaczące korzyści:

  • Zużycie energii do ochrony przed mrozem w przypadku Aqua II (14 kWh/a) jest zredukowane w porównaniu do Aqua I (21 kWh/a),
    a w odniesieniu do całkowitego uzysku (1.630 kWh/a) nie przekracza 1% w wariancie z krótszymi zewnętrznymi przewodami solarnymi.
  • Zużycie energii przez pompę obiegową w systemie Aqua II (12 kWh/a) w porównaniu do Aqua I (26 kWh/a) zredukowano o więcej niż połowę,
    a przy tym wynosi mniej niż jedną czwartą zużycia energii w systemie glikolowym (53 kWh/a)

Uwaga: Wszystkie przedstawione liczby ukazują jedynie tendencje, które przy zmianie warunków brzegowych mogą ulegać zmianie.
Zakres tych odchyleń będzie analizowany w następnych punktach

3. Energia do ochrony Aqua II wg wielkości systemu

Poniższa Tabela przedstawia wyniki jednorocznej symulacji wykonanej programem COLSIM dla AquaSystemów różnej wielkości
i domu niskoenergetycznego zlokalizowanego w Würzburgu, reprezentującym średnie warunki klimatyczne dla Niemiec

Systemy różnej wielkości w jednakowych warunkach: Würzburg
Kolektor Powierzchnia Zbiornik Regulacja System
3x CPC 45 Star azzurro 13,50 m2 Expresso 1100 SystaSolar Aqua II     13,50m2
2x CPC 21 Star azzurro 7,00 m2 Aqua 490 SystaSolar Aqua II   7,00 m2  
1x CPC 21 Star azzurro 3,50 m2 Aqua 290 SystaSolar Aqua II 3,50m2    
       
Kryterium Jednostka 1x CPC 21 2x CPC 21 3x CPC 45
Uzysk jednostkowy kolektorów [kWh/(m²a)] 559 512 446
Uzysk energii zmagazynowanej w zbiorniku [kWh/a] 1.630 3.012 5.185
Energia zużyta do ochrony przed zamarzaniem [kWh/a] 14 42 118
Udział procentowy ochrona/uzysk [%] 0,86% 1,39% 2,28%

Odnosząc ilość energii zużytej do ochrony systemu przed mrozem do ilości energii zmagazynowanej w zbiorniku otrzymujemy wartości od 0,86% do 2,28%, a w zaokrągleniu od 1% do 2,5%

4. Energia do ochrony Aqua II wg stref klimatycznych

Poniższa Tabela przedstawia wyniki jednorocznej symulacji wykonanej programem COLSIM dla AquaSystemu II:
2x CPC 21 Star azzurro ze zbiornikiem Aqua 490 w wybranych miastach z różnych stref klimatycznych

Taki sam system w różnych warunkach klimatycznych
Kolektor Powierzchnia Zbiornik Regulacja Warunki klimatyczne
2x CPC 21 Star azzurro 7,00 m2 Aqua 490 SystaSolar Aqua II     zimno
2x CPC 21 Star azzurro 7,00 m2 Aqua 490 SystaSolar Aqua II   średnio  
2x CPC 21 Star azzurro 7,00 m2 Aqua 490 SystaSolar Aqua II ciepło    
       
Kryterium Jednostka Freiburg Würzburg Stötten
Uzysk jednostkowy kolektorów [kWh/(m²a)] 514 512 555
Uzysk energii zmagazynowanej w zbiorniku [kWh/a] 3.034 3.012 3.270
Energia zużyta do ochrony przed zamarzaniem [kWh/a] 26 42 62
Energia zużyta przez pompę obiegową [%] 0,86% 1,39% 1,90%

Odnosząc ilość energii zużytej do ochrony systemu przed mrozem do ilości energii zmagazynowanej w zbiorniku otrzymujemy wartości od 0,86% do 1,90%, a w zaokrągleniu od 1% do 2,5%

5. Ocena wymagań Aqua II związanych z ochroną

Końcowym wynikiem przeprowadzonych symulacji jest zestawienie zapotrzebowania na energię do ochrony różnej wielkości AquaSystemu II w różnych warunkach klimatycznych

Zestawienie zbiorcze wg wielkości i klimatu
AquaSystem II Powierzchnia Długość przewodów zewnętrznych Energia niezbędna do ochrony [kWh/a]
Warunki klimatyczne
Ciepło Średnio Zimno
Mały do 5 m2 do 2x 1m 10 15 20
Średni 5 - 10 m2 do 2x 8 m 25 40 60
Duży 10 - 15 m2 do 2x 15 m 70 120 200

Wychodząc od średniego AquaSystemu w średnich warunkach klimatycznych (40 kWh/a), można zapotrzebowanie na energię
do ochrony systemu w sprzyjających warunkach (mały system z krótkimi przewodami) zredukować czterokrotnie (10 kWh/a).
Przy niesprzyjających warunkach (duży system i długie przewody) możliwe jest nawet pięciokrotne odchylenie w górę do 200 kWh/a. Tym niemniej, zapotrzebowanie na energię do ochrony przed zamarzaniem mieści się w granicach od 0,5% do 3,5% całkowitego uzysku rocznego

Dla porównania, roczne straty przeciętnego zbiornika ciepłej wody wynoszą co najmniej 600 kWh/a, co oznacza, że w przypadku mniejszych instalacji
mogą "skonsumować" co najmniej 40% rocznego uzysku!

6. Wymagania obcych systemów solarnych opartych na wodzie

Oczywiście, wszystkie powyższe dane i porównania dotyczą wyłącznie AquaSystemu Paradigmy w formie AquaPakietu do 15 m2 powierzchni czynnej.
Zapotrzebowanie na energię do ochrony systemów opartych na wodzie, pochodzących od innych producentów i naśladowców,
mogą wielokrotnie przekraczać podane wyżej wartości. Zwłaszcza często praktykowane uruchamianie pompy w stałych odstępach czasu
jest z punktu widzenia energetycznych oszczędności mocno wątpliwe. Najczęściej jednak naśladowca nie będzie w stanie (i na pewno nie będzie skłonny)
przeprowadzić bliższych badań swojego systemu, jak również pozwolić go zbadać. Zgodnie z mottem: "czego nie wiem, o to mnie głowa nie boli"

7. Podsumowanie analizy

  • Aqua I - w roku 2004 zbadano w Instytucie ITW Stuttgart AquaPakiet CPC 40 Allstar i stwierdzono, że ilość energii niezbędnej do ochrony przed mrozem
    mieści się w granicach od 30 kWh/a do 80 kWh/a
  • Aqua II - w porównaniu do Aqua I udoskonalono algorytmy wyraźnie poprawiając energooszczędność i skuteczność ochrony
  • Jako wartość referencyjną ilości energii niezbędnej do ochrony średniej wielkości AquaSystemu (Aqua II) z niezbyt długimi
    przewodami zewnętrznymi można przyjąć 40 kWh/a. W odniesieniu do rocznego uzysku będzie to około 1,5%
    lub 0,5 (!) próżniowej rury solarnej pracującej przez rok na skompensowanie tej energii
  • W zależności od wielkości, wykonania i lokalizacji ilość energii niezbędnej do ochrony przed zamarzaniem
    może zmieniać się od 10 kWh/a do 200 kWh/a, a więc od 25% do 500% ilości referencyjnej 40 kWh/a. Nawet w przypadku
    najtrudniejszym z długim orurowaniem i maksymalnym polem kolektorów 15 m2 w zimnym regionie wystarczy 2,5 rury próżniowej,
    by skompensować energię zużytą do ochrony.
  • Roczne zapotrzebowanie na energię do ochrony AquaSystemu przed zamarzaniem waha sie od 0,5% do 3,5% rocznego uzysku kolektorów.
    Gdy tymczasem roczne straty przeciętnego zbiornika ciepłej wody mogą osiągać 40% rocznego uzysku systemu.
  • Ocena jakości ochrony przed zamarzaniem systemów pochodzących od naśladowców powinna być dokonana wyłącznie w oparciu
    o podobne analizy. Jeżeli ich nie ma lub nie mogą być udostępnione, to też wystarczy do wyrobienia sobie opinii na ten temat.

Termiczna stagnacja w instalacjach solarnych

Stagnacja termiczna jest normalnym stanem pracy systemów solarnych. Stagnacja następuje wtedy, gdy krążenie w obiegu solarnym zostaje zatrzymane, ponieważ zasobnik solarny jest pełny, osiągnął maksymalną dopuszczalną temperaturę. Dzieje się tak głównie latem, kiedy nie ma ogrzewania i energia słoneczna jest w nadmiarze. Jak często stagnacja występuje i jak układ solarny radzi sobie z nią, świadczy o tym, jak system został zaprojektowany i jak (dobrze) działa.

Co dzieje się podczas stagnacji termicznej?

W stanie stagnacji termicznej pompa obiegu solarnego jest wyłączona i ciepło z kolektorów nie jest już odbierane, bo zasobnik jest pełny, wystąpiła awaria techniczna układu lub awaria zasilania. W takim przypadku płyn przenoszący ciepło, znajdujący się w kolektorze nagrzewa się do maksymalnych temperatur. Jego temperatura może wzrosnąć do około 150-200 stopni dla kolektorów płaskich, a nawet ponad 200 do 300 stopni dla kolektorów z próżniowo-rurowych. Następuje odparowanie płynu i układ jest narażony na obciążenia wysokotemperaturowe. Możliwe efekty:

  • Wzrost ciśnienia i para w kolektorze
  • Rozprzestrzenianie się pary w obiegu solarnym
  • Szumy w obiegu solarnym
  • Wysokie obciążenie mechaniczne i termiczne elementów układu
  • Przyspieszona korozja elementów układu
  • Rozkład chemiczny glikolu w płynie solarnym

Degradacja glikolu w obiegu solarnym

Zjawiska te mogą przeciążyć system i spowodować szkody. Szczególnie zagrożonymi komponentami w stagnacji termicznej są: przeponowe naczynie wzbiorcze (MAG), pompa, zawory, izolacja rurowa i czynnik przenoszący ciepło, pod warunkiem, że system jest zasilany mieszaniną wody i glikolu, podobnie jak większość systemów solarnych w Europie. Glikol może rozkładać się pod wpływem temperatury już od około 150-160 C. Na początku występuje tylko odbarwienie cieczy, przy jeszcze bardziej ekstremalnym obciążeniu temperaturowym powstają nierozpuszczalne w wodzie substancje smołopodobne (w połączeniu z ostrym zapachem). Niektórzy producenci płynów niezamarzających do systemów słonecznych reklamują się, że mają produkty pracujące do ponad 200 stopni C.

Jeśli system jest dobrze zaprojektowany, to nie ma problemów wynikających ze stagnacji

W przypadku dobrze zaprojektowanych systemów z płaskimi kolektorami, w których temperatura utrzymuje się znacznie poniżej 200 stopni (jest to kluczowy parametr), istnieje niewielkie ryzyko degradacji środka przeciw zamarzaniu. Projektanci powinni zwracać uwagę na:

  • staranne planowanie i wykonanie zgodnie z instrukcją producenta systemu
  • łatwe opróżnianie pola kolektorów, by płyn mógł odpłynąć jak najszybciej grawitacyjnie lub zostać wypchnięty przez parę bez pozostawiania nieopróżnionych odcinków
  • minimalizację przestojów dzięki wystarczającej pojemności (duże systemy wspomagania ogrzewania są mniej zagrożone niż systemy do przygotowania wyłącznie ciepłej wody)
  • stromy kąt nachylenia kolektorów (optymalizacja zimowa i łagodzenie szczytów wydajności latem)
  • w przypadku dużych pól kolektorów wymagana jest szczególna ostrożność w planowaniu (ponieważ łatwo może dojść do 200° C), a w obliczeniach opłacalności należy uwzględnić koszty wymiany cieczy w okresie użytkowania.

Z uwagi na fakt, że wraz ze wzrostem różnicy temperatur między temperaturą zewnętrzną a temperaturą kolektora, wydajność kolektorów płaskich spada gwałtownie, kolektor nie nagrzewa się tak bardzo. Takie zachowanie oferuje płaskiemu kolektorowi rodzaj naturalnej ochrony przed stagnacją termiczną lub jej skutkami.

Z drugiej strony kolektory próżniowe mają tendencję do osiągania temperatur, które mogą zagrozić mieszaninie woda-glikol. Staranne planowanie i współdziałanie parametrów systemu, takich jak powierzchnia czynna, wielkość bufora i kąt padania są tutaj jeszcze ważniejsze.

W systemach bez glikolu gotować tylko wodę 🙂

Chcąc całkowicie zapobiec tym problemom, należy zastosować czystą wodę jako nośnik ciepła. Wiele systemów z kolektorami próżniowo-rurowymi pracuje bez glikolu, tylko z czystą wodą jako nośnikiem ciepła. AquaSystem łatwo znosi wysokie ciśnienia i temperatury, nawet w dużych systemach, a systemy Drain-Back opróżniają kolektor w przypadku ryzyka stagnacji lub mrozu.

Dobrze wykorzystaj szczytową wydajność układów słonecznych

Jeśli system radzi sobie z tym problemem, to wysoka temperatura kolektora jest bardzo cenna. Zwiększa efektywność całego systemu, a nawet umożliwia rezygnację z konwencjonalnych kotłów. Idealnie, oczywiście jest, jeśli można wykorzystać jak najwięcej tego pozyskanego ciepła. To jest możliwe w przypadku:

  • klimatyzacji budynku
  • dużych instalacji w sieciach ciepłowniczych
  • procesach technologicznych
  • urządzeniach domowych zasilanych ciepłą woda

Ostatecznie, niezależnie od wybranego systemu, jego komponenty muszą być dobrze dopasowane. Płaskie kolektory zwykle wymagają dużych sezonowych zbiorników buforowych, aby zminimalizować czas przestoju i okresy o niskim nasłonecznieniu. Dla wysoko wydajnych kolektorów próżniowo-rurowych w systemie o wysokiej wydajności i małej pojemności buforów ważne jest, aby kolektory mogły wytrzymać wysokie temperatury i nadal dysponować wystarczającą wydajnością w zimie.

Obraz 1. Wykres przedstawia proces stagnacji temperaturowej w instalacji w Wels (Austria). Instalacja zasila miejską sieć ciepłowniczą. Źródło: Paradigma DE
Obraz 2. Przebieg eksperymentu polegającego na wymuszeniu krążenia w obiegu solarnym podczas stagnacji temperaturowej. Jednym z ciekawych efektów jest wartość mocy cieplnej dostarczanej w pierwszych kilku minutach po uruchomieniu pomp. Prawie 3,5 kWh/m2 przez prawie 8 minut, to około 5 razy więcej niz w czasie normalnej pracy przy największym nasłonecznieniu. Źródło: Paradigma DE

Źródło: blog.paradigma.de/thermische-stagnation-bei-solaranlagen/

Rękojmia

Cytat ze Wskazówek Technicznych

W przypadku szkody Systemu AquaSolar spowodowanej zamarzaniem, Paradigma przejmuje koszty naprawy wtedy, gdy zostały spełnione wymagania Paradigmy odnośnie planowania, montażu, uruchomienia i obsługi.

W szczególności muszą być spełnione poniższe warunki:

  • Kolektor musi być podłączony oryginalnym zestawem przewodów elastycznych z czujnikami temperatury
  • Podłączenie solarne w strefie zewnętrznej lub narażonej na zamarzanie musi być wykonane oryginalnymi przewodami SPEED
  • Całkowita długość przewodów w strefie narażonej na zamarzanie nie może przekraczać 2x 15 mb (dla stacji STAqua I/II)
  • Izolacja termiczna musi być zgodna z aktualną normą i wykonana bez żadnych przerw, zwłaszcza w strefie narażonej na zamarzanie
  • Kompletny i poprawnie wypełniony Protokół Uruchomienia
  • Udowodniony zapisem w Protokole coroczny przegląd
  • Montaż hydrauliczny zgodny ze schematem Paradigmy
  • Montaż elektryczny zgodny ze schematem Paradigmy
  • Zastosowanie komponentów przewidzianych przez Paradigmę
  • Niezwłoczne powiadomienie o wystąpieniu zakłóceń i zastosowanie się do wskazówek serwisu

Koszty naprawy nie będą pokryte w przypadku:

  • samodzielnego lub przypadkowego wyłączenia zasilania elektrycznego instalacji przez użytkownika